Czym jest forfaiting?
2009-06-15
Europa Zachodnia już ponad 50 lat z powodzeniem stosuje {instrument finansowy|instrumentu finansowego) w postaci zwanej forfaitingiem. Z operacji forfaitingu najwięcej w Europie Zachodniej korzystają Włosi i Niemcy. Entuzjazm jaki towarzyszył operacjom forfaitingowym we Włoszech i Niemczech spowodował, że w ten nurt operacji finansowych włączyły się Skandynawowie i inne kraje Europy Zachodniej. Zgodnie z dostępnymi na runku informacjami, Forfaiting został wymyślony i uruchomiony w późnych latach pięćdziesiątych i wczesnych sześćdziesiątych w celu finansowania eksportu z Zachodnich Niemiec na rozwijające się i otwierające na świat rynki Europy Wschodniej. Płacąc ciężką walutą za importowanie dobra, kraje Europy Wschodniej zdeklarowały, iż nie chcą się rozliczać w oparciu o ograniczenia tradycyjnie funkcjonujących 3 i 6-io miesięcznych okresów rozliczeniowych i oczekują sprzedaży na kredyt pięcio a nawet dziesięcioletni. Niemieccy eksporterzy obawiają się dużego zagrożenia finansowego i politycznego w obrocie handlowym z krajami bloku wschodniego. Obawy niemieckich eksporterów podzielały także niemieckie banki. Szczególnie patrząc na długi okres kredytowania i niewielki zysk. Dyskontowanie wierzytelności w postaci weksla i innych papierów dłużnych bez regresu do eksporterów znane jako forfaiting mimo obaw niemieckich banków, przejęły banki szwajcarskie. Uruchomienie forfaitingu spowodowało rozwój rynku finansowego i w znacznym stopniu przyczyniło się do ożywienia niemieckiej gospodarki. Londyn uznawany dotychczas za światowe centrum finansowe po sukcesach stosowania forfaitingu włączył do tego typu operacji również banki londyńskie. W chwili obecnej jako główne centra Forfaitingu uznawane się europejskie metropolie: Londyn, Zurich i Frankfurt